De onbemande vrouw

Vergeet al die vlieg- en autovakanties naar Verweggistan! Niet de zon of de afstand is van tel, wel het gezelschap. Dat hebben we nogmaals aan den lijve mogen ondervinden het voorbije weekend. Vorig jaar bewezen we met onze mini-bende reeds dat zelfs twee dagen lang ‘oude-wijven-regen’ geen domper op de pret hoeft te zijn. Dit jaar kozen we voor het Limburgse Haspengouw en kwamen terecht in vakantieverblijf ‘ Aan het Tombos’ . De verblijven waren meer dan ruim genoeg voor ons gezelschap van elf, zowel binnen als buiten. Alle voorzieningen waren dubbel en dik aanwezig. Mooi gelegen ook tussen de fruitplantages en akkerbouw dus ideaal voor zalige wandelingen. Er waren ook paarden en de amazone in het gezelschap mocht zelfs een ritje maken op één van de paarden. Toen hij de fonkelende oogjes van dochterlief opmerkte, bood de eigenaar meteen aan ook de pony te zadelen. Een onvergetelijke belevenis voor dochterlief die de smaak nu heel erg te pakken heeft. Haar teleurstelling is dan...

Sinds een paar maanden heeft zoonlief onregelmatig plots erge buikpijn. Meestal komt het ’s nachts opzetten en komt hij dan zowat kermend naar ons gekropen. Minutenlang weet hij niet waar kruipen van de pijn. De pijn situeert zich vooral rond de navel of rechts onderaan. Dan ebt de pijn weer weg om een paar minuten later weer in alle hevigheid op te zetten. Misselijk is hij niet en het voelt vooral aan alsof zijn darmen in een knoop liggen en totaal geblokkeerd zijn. Hij kan zelfs geen windje laten dan. Die pijngolven houden een paar uren aan om dan plots te stoppen. Ook overdag – tijdens een tripje naar Antwerpen – kreeg hij er al last van. Toen zijn we gewoon moeten terugkeren omdat hij zich zo ellendig voelde. Eens thuis was de pijn over ... Als ik niet beter wist, zou ik nog denken dat hij weeën heeft ... Maar echt om te lachen is het uiteraard niet want niets geeft zo’n machteloos en bang gevoel als je kind zien kronkelen van de pijn en niets te kunnen doen om te helpen. De eer...

Intussen ben ik ongeveer 3 à 4 maanden bezig met het ‘vastendieet’, al vind ik de benaming alleen al totaal verkeerd. Want het is geen dieet, het is een levensstijl. En na een paar maanden voelt ook het vasten niet echt meer aan als vasten want OK soms knort dat maagje wel eens maar al bij al is dat psychologisch niet eens zo zwaar als je weet dat je vanaf een bepaald uur weer mag eten. Kortom: de keuze is vooral richting Fast 5-methode gegaan. In de vakantie hield ik daar weliswaar iets minder stringent aan vast maar ik kon mijn gewicht toch mooi behouden en er waren dus geen duivelse drank- en etentjes-kilo’s bij gekomen na alle gezellige feestjes, etentjes en dergelijke meer van de voorbije weken. Voorlopig leg ik een goede 6 kilo minder in de schaal. Er mogen er zeker nog meer af, maar met een gezond BMI en een sportgehalte van 2 à 3 uren per week hoef ik vast geen draconische maatregelen te nemen. De voorbije week was de eerste werkweek en besloot ik de Fast 5-methode toch weer ...

Vorig jaar had ik het gevoel dat onze vakantie quasi geruisloos voorbij was gegaan. Er was weliswaar dat reisje naar Turkije ( hoe zouden we dat ooit kunnen vergeten ?) en een handvol feestjes en gezellige etentjes. Maar verder bleef de planning eerder blanco en waren er dus geen grootse uitschieters. Het weer zat toen ook enigszins tegen en dat was toch een kleine domper op de stemming. Dat moest dit jaar dus (veel) beter! Over het weer mochten we alvast niet klagen. Het is jaren geleden dat we tijdens onze vakantie zoveel zon hebben gezien. Zelfs het standaard melkwitte velletje van zoonlief kreeg een bruine schijn. Dochterlief transformeerde in een stuk fondantchocolade. Dat leidde tot de nodige hilariteit want op een avond merkte ik op dat haar voetjes dringend een sopje nodig hadden want die waren toch wel echt zwart. Na het nodige schrobwerk bleken haar voeten gewoon heel diepbruin te zijn en was er helemaal geen sprake van een laagje stof ... Dit jaar geen buitenlandse gezin...

Vandaag mocht ik na een maand wachten eindelijk naar de tandarts. Begin deze maand was ik 's nachts plots wakker geworden met een snerpende tandpijn. Ik deed geen oog meer dicht en ook de dagen erop bleef de pijn hevig. Ik kon soms amper praten van de pijn. Gelukkig bestaan er pijnstillers ... Ik probeerde een afspraak te maken met mijn tandarts maar die bleek net vertrokken met vakantie, en ook alle andere tandartsen in een straal van 15 km waren ofwel afwezig ofwel compleet overboekt ... Ik kon dus nergens terecht en moest wachten tot vandaag  - 31 juli - om eindelijk bij mijn tandarts terecht te kunnen. Gelukkig bleef de pijn niet zo hevig als in het begin. Geleidelijk aan leek de pijn in mijn kaak te zakken en stond die heet en dik. Maar na een dikke week was de pijn plots weg. Al voelde ik wel dat bijten die ene kant niet goed ging en dat ik mijn kaak moest sparen. De nachten erop werd ik regelmatig wakker met het gevoel dat ik mijn tanden hard op elkaar klemde en d...

De zwoele warmte van de voorbije dagen heeft ervoor gezorgd dat mijn loopcapriolen op een iets lager pitje kwamen te staan. Ik ben geen loper in extreme omstandigheden en heb al zeker niet het karakter om mezelf over de kling te jagen. Bij 30 graden krijg je mij dus in geen looptenue meer. Zaterdagochtend leek het even wat koeler en besloot ik na een rustpauze van een week nog eens de baan op te gaan. Mijn looproute via het natuurpad is overwoekerd met onkruid en krioelt van de insecten dus ik koos wijselijk voor de Scheldedijk. Door de sigmawerken was die maandenlang afgesloten maar in het bouwverlof werd hij tijdelijk opengesteld voor wandelaars en fietsers. Ideaal voor een uurtje lopen dus! Twintig minuten later werd het plotsklaps hand over hand donkerder. Mijn aanvankelijke optimisme hield me voor dat het nog wel even droog zou blijven maar de realiteit haalde me in en dat in de vorm van een ware plensbui. Ik was net halfweg mijn route op de Scheldedijk – 2 km terug of 2 km verd...

... kilo's! Intussen blijf ik het periodiek vasten volhouden, maar dan wel op mijn manier. Zo zwalp ik nog een beetje heen en weer op vlak van methode. Sommige mensen gaan er echt voor en volgen afwisselend een vasten- en een normale eetdag, of vasten toch minstens 2 dagen per week (het 5:2-vastendieet, waarbij ze maximaal 500 kcal mogen eten op de vastendag). Andere mensen volgen permanent de Fast 5-methode. Ik heb nog steeds geen echte keuze gemaakt en wissel vooral veel af. De Fast 5-methode ligt me iets meer omdat je dan toch elke dag mag eten zonder calorieën te tellen (dat ruikt me anders iets teveel naar een dieet). Weliswaar mag je maar eten in een tijdspanne van 5 uren en vast je de overige 19 uren, maar in realiteit valt dat best mee. Zelf blijf ik momenteel ook nog normale eetdagen tussen de Fast-5-dagen aanhouden, dus ik ben niet echt streng voor mezelf. :-) Al zou ik dat misschien wel moeten zijn om volop te kunnen genieten van de gezondheidseffecten van het period...