De onbemande vrouw

Sinds kort las ik maandelijks een 'ladies' night' in met een stel vriendinnen. Het was dan ook zowat een jaar (!) geleden dat ik nog eens had genoten van een heuse meidenavond en ook dat was een uitzondering die de regel (' het sociale leven van het mamadier staat op een laag pitje' ) bevestigde. Shame on me, maar met een voltijdse job en twee kleine kinderen lijkt de puf me soms te ontbreken om nog extra actie te ondernemen, laat staan 's avonds ... Maar op een dag besloot Meter Dansschoen dus dat het huisjeszitten stilaan genoeg was geworden en sleurde me uit mijn hol om samen met Crien eerst een veggie hapje te eten en daarna een filmpje ('Remember Me') mee te pikken. En daarna sloten we de avond af met cocktails in de Pole Pole . En of ik ervan genoten heb! Het voorbije weekend bracht onze tweede vrouwendate en 'Sex and the City 2' . Een flinterdun verhaaltje, non-dialogen en vooral een politiek incorrecte en sociaal onvriendelijke schet...

Ik moet leren zwijgen. Dringend. Maar soms kan ik me gewoon niet bedwingen en lever ik ongevraagd commentaar. En dat wordt meestal niet in dank afgenomen. Ik heb daarover in het verleden al een paar staaltjes geschreven, tot jullie grote vermaak ... ( denk maar aan deze - of beter nog deze - en laten we vooral deze niet vergeten ). Vroeger liet ik enkel mijn blik spreken maar ook dat zorgde soms voor agressieve reacties. Maar nu kan ik zelfs mijn mond niet meer houden ... Gisteren gezinsgewijs naar een fastfoodtent gegaan want mijn liefste had een onbedwingbare trek in een burger. Zoonlief dook meteen in de binnenspeeltuin terwijl ik toekeek met dochterlief. Midden in de speeltuin zat een tweejarige peuter met frietjes en een potje mayonaise smaakvol te eten en te kliederen. Vond ik niet meteen een goed idee want vooral peuters smeren en morsen overal eten, en dan vooral sausjes, en daar rollebollen al die andere kinderen dan doorheen. Maar ik zweeg. Een andere moeder sprak de mayo...

Het voorbije weekend nog eens met zoonlief naar de Nieuwdonk gegaan. Zoals steeds liepen we daar nog maar pas rond of we kregen al kinderen achter ons aan. Het verbaast me telkens dat ouders hun (kleine) kinderen alleen laten ronddolen terwijl zij ergens uit het zicht een pint of koffie achterover slaan. Ik ben een tweetal uren gebleven en om de haverklap kwam een kindje ons aanklampen: ‘mag ik meespelen’, ‘ik ga jullie de hele tijd volgen’, ‘ga je mee daarheen’,… Een paar van hen zijn zowat de hele tijd bij ons gebleven. Kindjes van 2 en 3 jaar oud terwijl er geen ouder te bespeuren viel. Echt huiveringwekkend. Voor zoonlief is dat natuurlijk best leuk want zo heeft hij altijd speelkameraadjes in de buurt en hoeft hij het niet te stellen met zijn oude moeder alleen. Maar voor die kindjes vind ik het toch wel een beetje jammer. Ik kan er nochtans echt van genieten. Gewoon wat aanmodderen met zoonlief. Wat ravotten en onnozel doen. Eens onbezorgd terug kind zijn en alle stress achter m...