dinsdag 31 augustus 2010

Moeder-zoon-binding

Aangezien multitasken een levensnoodzakelijke kunst is voor elke moeder combineer ik mijn conditietraining sinds kort met een uitputtingsslag voor zoonlief. Dat kind lijkt wel een bruistablet, zoals hij spettert en borrelt van de energie. Ik zet hem nu op de fiets zodat hij mee op pad kan als ik mijn obligate kilometers vermaal onder de loopschoenen. Dat loopt trouwens heel goed, al moest ik mijn ademhaling soms wel eens verstoren door zoonlief dringend aan te manen meer aan de kant van de rijweg te fietsen. Aangezien hij er rotsvast van overtuigd is het centrum van de wereld te zijn, fietst hij nu eenmaal steeds midden op straat ...

Maar zo hebben we al bij al toch een nieuw leuk moeder-zoon-moment gevonden met als resultaat: mama fit, zoonlief moe (voor heel even dan toch).

woensdag 25 augustus 2010

Terug naar school ...

Deze week mochten we naar een info-avond op de nieuwe school van zoonlief. Er zullen niet twee maar drie eerste leerjaren zijn omdat de klasgroepen anders te groot werden. Zoonlief zal zelfs kunnen rekenen op twee leerkrachten: juf Nathalie en meester André. Al moest ik toch even slikken toen meester André het woord nam want dat was nogal doorspekt met streektaal (*rilt van afschuw*). Terwijl het toch belangrijk is om (jonge) kinderen minstens op school correct hun moedertaal aan te leren. Maar ik zal hem toch maar het voordeel van de twijfel geven ...

We kregen ook uitleg over de leermethode voor lezen en schrijven. Het is de bedoeling dat we elke dag een half uurtje uittrekken om te oefenen zodat rekenen en lezen een automatisme worden. Ik ben alleszins heel benieuwd hoe zoonlief het zal doen want hij is nog erg speels. Ik twijfel niet aan zijn capaciteiten want hij is zeker pienter genoeg maar hij moet willen. Hij heeft ook het nadeel de jongste van zijn klas en dus misschien toch wat minder (school)rijp te zijn. Afwachten dus!

Benieuwd of ik straks even neurotisch zal doen als toen, bij zijn allereerste schooldag ...

vrijdag 20 augustus 2010

10 % minder 'Bemande Vrouw'

Vorig jaar zette ik mezelf een tijdlang op een heel licht dieet. Vorige pogingen hebben me geleerd dat crashdiëten heel effectief zijn op korte termijn maar dat ik daarna in die mate geteisterd wordt door vreetbuien dat de verloren kilo's er in een mum van tijd weer bij zijn. Ik besloot het dus anders aan te pakken en deed er bijna 6 maanden over om 5 kilo kwijt te spelen. Daarna heb ik 6 maanden gepoogd om mijn gewicht te stabiliseren en dat lukte grotendeels.

Nu is deel 2 van het 'light dieet' gestart. Ik geef mezelf weer de nodige maanden tijd om opnieuw 5 overtollige kilo's af te schudden. Rond Nieuwjaar hoop ik zo terug in een stapel broeken te passen die al meer dan 5 jaar in een kast liggen. Shame on me! Ik wil alleszins volgend jaar als een iets slankere versie van mezelf door het leven gaan want sinds mijn zwangerschappen verdelen extra kilootjes zich niet meer over mijn volledige gestalte maar pakken ze zich samen rond het middel en dat is helemaal niet mooi. Weg ermee dus!

Tegelijk heb ik ook mijn looptraditie nieuw leven ingeblazen want de voorbije twee maanden kwam het er niet van (begin juli te warm, begin augustus geen tijd en nog minder zin). Deze week toch nog 4 kilometer kunnen lopen dus daar was ik al 'dik' tevreden mee na die lange looppauze. Maar nu wil ik er echt voor gaan om 7 à 8 kilometer te kunnen lopen zonder erna een reanimatieset nodig te hebben. Ik hou jullie op de hoogte van mijn (bespottelijke / hilarische / ...) pogingen!

donderdag 19 augustus 2010

Kinderpraat

- Zoonlief verkondigt stellig: Mijn mama kan alles!
Ik groei terstond ettelijke centimeters. Geen overbodige luxe in mijn geval.

- Zoonlief vervolgt even stellig: Of neen, mijn mama kan één ding niet.
Ik hou mijn hart vast en krimp meteen de gewonnen centimeters weer in.

- Zoonlief: Ze kan niet spukken (Vlaams voor spuwen).
- Ik: ????

Toch opgelucht haal ik adem. Als het dat maar is!

woensdag 18 augustus 2010

Ja hoor, we leven nog...

De voorbije maand was het Bollewerk met vakantie en op één of andere manier kwam het bloggen er niet van ... Niet dat we zoveel spannende avonturen hebben beleefd want het weer wilde niet echt mee. Geen tropische dagen aan één of andere waterplas dus maar pogingen om het kindergrut bezig te houden in wisselvallige weerstoestanden.

Als het weer het toeliet, gingen we naar de Nieuwdonk of oma's zwembad-in-de-tuin. Ook stonden er een paar feestjes op het programma (tuinfeest, barbecue, verjaardagsfeest, Waterfeesten, Lokerse Feesten). En verder hadden we fijne tijden in Plopsaland en Bellewaerde. Positief aan het kwakkelweer is dat blijkbaar weinigen het aandurfden om een pretpark te bezoeken zodat er nauwelijks wachtrijen waren. En zo konden we maximaal genieten van onze bezoekjes. En verder togen we naar binnenzwembad, bowlingzaal, binnenspeeltuin enz. om de kroost te vermaken tijdens de zwaarbewolkte en regenachtige dagen.

Toch vond ik het moeilijk om in vakantiemodus te komen. Inwendig bleef ik gejaagd en gespannen. En toen kreeg ik ook nog een zware kou te vatten zodat ik na meer dan twee weken nog loop te hoesten, te niezen en te snuiten. Niet echt bevorderlijk voor een vakantiestemming dus. Zodat ik nu weer met een gigantisch schuldgevoel kamp omdat ik niet de ontspannen mama-met-vakantie was die ik zo graag wilde zijn.

Volgend jaar gaat bibi dus op reis naar de zon, zeker weten!