De onbemande vrouw

Ik ben momenteel bezig aan het boek 'Dieren eten' van Jonathan Safran Foer  (lees ook: interview met hem ). Met mondjesmaat want het is een zware hap (hahaha), zelfs voor een kwarteeuw-veggie-in-hart-en-nieren. Want in het Bollewerk eten mijn huisgenoten wel nog vlees. Ik probeer mijn kroost regelmatig iets vegetarisch voor te schotelen zodat ze minstens de smaak leren waarderen, maar verder ga ik ervan uit dat een veggie levenswijze een persoonlijke keuze is die zij later maar voor zichzelf moeten maken, of niet. En in een ideale wereld is dat ook zo maar het boek leidt tot de vraag of de keuze wel zo vrijblijvend is. De gevolgen van de vleesindustrie zijn zo verreikend: immens dierenleed, enorme milieuschade, om van de gevolgen voor de volksgezondheid nog te zwijgen. Het boek schetst een werkelijk weerzinwekkend beeld van de bio-industrie - voor zover een weldenkend iemand nog kon denken dat de vleesindustrie andere belangen dient dan enkel en alleen winstbejag. Ik hoop dat...

Een treinmaatje liet weten dat er op een graspleintje in haar buurt drie piepjonge kittens waren gedumpt. De oogjes waren nog dicht dus het ging nog om heel jonge diertjes. Gelukkig hebben de buurtbewoners zich over de katjes ontfermd want toen ik 's avonds een kijkje ging nemen om de katjes te halen en naar het asiel te brengen, waren ze al weg. Het treinmaatje liet de dag erna weten dat de diertjes inderdaad een thuis hadden gevonden maar dat het niet makkelijk was want de diertjes moesten om de zoveel uren met de hand gevoederd worden en geholpen met de stoelgang door het masseren van het buikje. De kans blijft voorlopig nog groot dat ze het niet (alledrie) overleven. Nog maar eens een bewijs van het egoïsme, de kortzichtigheid en de harteloosheid van sommige baasjes. Te lui of te achterlijk om hun kat te laten steriliseren en als er dan kittens van komen, worden die gedumpt om een bijna zekere dood te sterven. Anderzijds zijn er dan weer mensen met het hart op de juiste plaats,...

Als ze nu nog leert eten met mes en vork, kan ze meteen mee op restaurant ...

Update - De hematoloog vond het gelukkig niet nodig om meteen voor drastische maatregelen te kiezen. Ik moet nu een paar weken een zwaarder ijzersupplement nemen en dan wordt mijn bloed opnieuw getest. Als de waarden dan omhoog zijn, is een bloedtransfusie of ijzerinspuiting normaal gezien niet meer nodig. Gelukkig ben ik nog 'maar' 33 weken zwanger, dat geeft ons nog wat tijd om de tekorten aan te vullen. En verder ben ik koppig bezig mijn lijstje af te werken. De dierenarts bijvoorbeeld. Jambo en Loki mochten rekenen op hun jaarlijkse vaccinatie. Maar dat ze daar geen zin in hadden, heb ik aan den lijve mogen ondervinden ... Gelukkig kan ik de andere punten op mijn lijstje meestal met iets minder schrammen en builen afwerken anders zag ik er stilaan uit als een oorlogszone ... Mijn liefste zit intussen ook niet stil. Zoonlief zijn kamer krijgt een complete metamorfose. Het verfwerk en nieuwe vloer zijn achter de rug. Nu zijn we de kasten in elkaar aan het steken. En volgende ...

We blijven even in kermissferen. Zo heeft de Stad Gent zopas beslist om geen dieren meer toe te laten op de kermis , ze spreken dan vooral over de ponymolens, minipistes waar afgestompte paardjes urenlang rondjes moeten draaien. Dat kan ik uiteraard enkel toejuichen want als ik die toestanden zie, heb ik altijd zin om in ware cowgirlstijl de paarden te bevrijden ... Zoonlief zal dan ook nooit op zo'n 'attractie' mogen gaan. Als ik wil dat hij eens op een paardenrug zit, zal ik wel zorgen voor een 'echt' paard. Dierenbevrijdingszwaai, Linneke

Een extra aai en een handvol lekkers voor de poes en de hond, een geut vers water voor de goudvis, een nieuw radje voor de hamster, een snoepstokje voor de kanarie of grasparkiet, ... Kortom, vandaag mogen alle registers open want het is ' werelddierendag ' en dat zal menig huisdier geweten hebben... Een heel nobel initiatief dat ik enkel kan toejuichen, al vervult het me soms wat met cynisme. Wie bijna een jaar heeft gewerkt voor GAIA weet dan ook iets te goed tot wat voor wreedheden een mens in staat is tegenover dieren (huis- en andere). De beelden en verhalen over verwaarlozing, dumping, mishandeling, misbruik, enz. zullen me bijblijven tot mijn allerlaatste snik. Sindsdien neem ik die beruchte dierenliefde van vele baasjes dan ook met een grote korrel zout. De beestenboel is daarmee nog niet achter de rug want morgen is 'dag van de leraar' . :-) Zou de kleuterjuf ook blij zijn met een aai, of toch liever wat lekkers? :-) Feestelijke zwaai, Linneke

Vandaag is het wereld vegetarisme dag . Aangezien het voor mij elke dag veggiedag is, zal dat hier niet veel verschil uitmaken. Voor jou misschien wel ? Uit het persbericht: Een derde van een paard, 5 runderen en kalveren, 7 schapen en geiten, 24 konijnen en wild, 42 varkens, 43 kalkoenen en ander gevogelte, 789 vissen en 891 kippen. Dat zijn de dieren die gedood worden om de gemiddelde Belg tijdens zijn of haar hele leven van vlees te voorzien. In België worden jaarlijks zo’n 285 miljoen dieren gedood voor voeding. 'Die hard'-vleesfanaten kunnen klein beginnen Bijvoorbeeld met de EVA -actie 'Donderdag Veggiedag' : één dag in de week zonder vlees of vis; realiseerbaar, praktisch en laagdrempelig. De boodschap: je doet iets voor je lijf, je doet iets voor de planeet. Zonder op iets te moeten inboeten. Integendeel zelfs: een nieuwe wereld van smaak gaat voor je open. Militant diervriendelijke zwaai, Linneke

Dit weekend vierde een vriend zijn 35-ste jaargang én het heuglijke feit dat zijn huisje nu is zoals het eruit hoort te zien i.p.v. een heuse bouwwerf. Ik had daar afgesproken met de rest van de Bende. Helaas kon ik niet lang blijven want mijn liefste moest nog gaan werken en ik moest dus op tijd terug zijn om de hoede over zoonlief over te nemen. Gelukkig was ik er wél nog bij toen de Dansschoen een hilarisch verhaal deed. Ze heeft een panische angst voor wespen. Eerder die dag zat ze in haar zetel en zag vanuit haar ooghoek plots een wesp. Ze sprong meteen recht, verschanste zich in de keuken en belde haar moeder om hulp. Want geen haar op haar hoofd dat eraan dacht die wesp zelf te lijf te gaan. Rillingen, zweetparels, angststuipen, you name it... Haar vader moest haar moeder dus brengen van de andere kant van de stad zodat haar moeder de wesp kon helpen reïncarneren. Wespelijkje ging mee buiten. Dansschoen ging gerustgesteld weer in de zetel zitten. Nog geen kwartier later ziet ze ...

De voorbije dagen vond ik het al zo verdacht dat het eten en drinken van onze poezen steeds zo vlug op bleek te zijn. Nog meer bizar was de vaststelling dat geen van beide harige dames nog in de zachtste kattenmand wou slapen. Dit terwijl ze er vroeger zowat een strijd op leven en dood om vochten. Niet echt natuurlijk, ik probeer gewoon een beetje te illustreren hoeveel beter deze kattenmand is in vergelijking met hun andere slaapplekken. Gisteravond hoorden we opnieuw een lekkere smuller in de veranda terwijl de poezen de slaap der onschuldigen sliepen in de woonkamer. Hmmm, daar was de indringer dus. Toen we het licht aanknipten, maakte een vlugge schaduw zich vlug uit de voeten om zich te verschansen in de befaamde kattenmand. Betrapt op heterdaad ! Geprikkelde zwaai, Linneke

Pluimstaart Loki , originally uploaded by linnekevw . Hoog tijd dat ook mijn meisjes eens een plekje krijgen op mijn blog. Pluimstaart Loki bijt alvast de spits af. Een unicum dat ik haar eens zo dicht heb kunnen fotograferen want normaal gezien laat ze niets of niemand dichter dan 1 meter naderen - behalve haar eetbakje weliswaar want eten is het summum van haar bestaan. De erfenis waarschijnlijk van haar 'wilde' start met weinig menselijk contact en nog minder voedsel. Na vijf jaar draagt ze dus nog altijd een ongetemde factor in zich. Lekker knuffelen met haar blijft een onmogelijkheid, en toch verlangt ze er soms naar want dan loopt ze te piepen en tegen onze benen te strijken maar zodra we haar maar proberen aanraken, schiet ze er weer vandoor. Heel jammer maar ik denk dat we haar nu niet meer zullen kunnen veranderen... Maar je merkt, lieve Loki, ondanks je onwil om mensen te laten naderen, vangen we je toch al eens op de gevoelige plaat. Got ya! PS: wie goed kijkt, ziet ...