vrijdag 31 oktober 2008

Speeltijd ...

Zoonlief is een weekje thuis dus ik probeer te zorgen voor wat 'plezier ende vermaek' om hem zoet te houden. Een opgroeiende jongen hou je namelijk niet ongestraft een week binnen zonder uitlaatklep terwijl zijn tomeloze energie tegen de muren opspat. Tegelijk zijn er uiteraard ook nog een baby, een huishouden en koffers die moeten worden gepakt. Dat vroeg dus zorgvuldige voorafplanning ...

De voorbije dagen mochten er vriendjes komen spelen in ons Bollewerk. Terwijl het kindergrut al het speelgoed molesteerde, zou ik dan de kans hebben om wat te wassen, te poetsen, in te pakken, op te ruimen ... Tenminste, dat was het plan. :-)

Woensdag kwam een vriendinnetje spelen. Zolang ik in de buurt (lees: binnen een straal van 1 meter) bleef, was er geen vuiltje aan de lucht en werd er zoet samen gespeeld, maar als ik het waagde nog maar naar de keuken te gaan om een afwas te plegen, begon het gekrakeel. "Branco zegt dat ik niet binnen de lijntjes kan kleuren", "Stien zegt dat ik niet mooi kan tekenen" ... Als een heuse scheidsrechter mocht ik dus de wacht betrekken om de strijdende partijen te scheiden en de terugkeer van de 'rust' (nou ja) te garanderen.

Gisteren was het dan de beurt aan een vriendje. Geen seconde dreigde er ruzie uit te barsten. Daarvoor hadden ze het te druk met het uittesten van geniale manieren om elkaar een kopje kleiner te maken. Nu durfde ik dus geen halve meter te wijken want anders was er zeker bloed gevloeid, of erger. Op de paar uren tijd dat ze samen waren, heb ik zoonlief moeten redden van een zekere wurgdood (springtouw), zijn vriendje werd bijna doorkliefd (speelgoedzwaard) en de keren dat ander schijnbaar onschuldig speelgoed miraculeus transformeerde tot potentieel dodelijke wapens kan ik niet op mijn twee handen tellen. s Avonds was ik dan ook een menselijk wrak dat geen kind meer kon zien of ik was gillend in de Schelde gesprongen. Gelukkig was manlief toen terug thuis en kon ik dus even langs bij vrienden voor een ontspannende babbel.

Die werd afgesloten met het bericht van mijn liefste dat dochterlief weer de fles weigerde en dat de 'boobies' dus dringend thuis werden verwacht. En zo trok de melkfabriek terug naar huis om aan haar moederlijke verplichtingen te voldoen ...

En nu is er een nieuwe dag ... :-)

Ontspannen zwaai,

Linneke

vrijdag 24 oktober 2008

Babyvisite ...

Vandaag was de laatste exclusieve moeder-dochter-dag voor een paar weken. Zoonlief heeft nu een weekje vakantie, dan gaan we 'en famille' op reis en daarna heeft hij nog een paar dagen vakantie - om de Sint uitgebreid te verwelkomen en zich beestig te laten verwennen.

Die 'schoolbreak' is niets te vroeg want hij zag er vandaag maar moe en bleek uit. Nog een paar dagen school en hij was weer voer voor een dokter vrees ik. Nu heeft hij dus 2,5 weken om aan te sterken.

Met dochterlief heb ik vandaag dus nog een uitstapje gemaakt naar Elke en haar prachtige Noah (zie bewijsmateriaal hiernaast). Momenteel hadden ze allebei vooral nog oog voor hun respectievelijke moeders maar ik vermoed dat ze over een paar maanden wel meer oog zullen hebben voor elkaar ... We genieten dus nog even onbekommerd van die absolute baby-adoratie zolang het duurt!
Aanbeden zwaai,
Linneke

vrijdag 17 oktober 2008

Fasten your seatbelts ...

De kogel is door de kerk. De teerling is geworpen. De knoop is doorgehakt.

Zoals het deze besluiteloze ram betaamt, heb ik er de nodige tijd voor nodig gehad maar gisteren hebben we dan toch onze reis geboekt. Zondag 2 november vertrekken we voor een weekje naar Sharm-el-Sheikh (Egypte) ...
Een hotel met alles erop en eraan, als we de brochure mogen geloven tenminste.
De hardnekkige snotneuzen en hoestbuien van de kroost hebben uiteindelijk de doorslag gegeven.
Nu kan ik me beginnen nerveus maken over de reis. Ik hou vooral mijn hart vast voor de gevoelige oortjes van zoonlief want die heeft een zeldzaam talent voor oorontstekingen. We hebben wijselijk dan maar een annulatie- en repatriëringsverzekering afgesloten ...
Zoonlief heeft er alvast zin in want vraagt al de hele tijd wanneer we nu eindelijk gaan vliegen. Hopelijk blijft zijn enthousiasme even groot als hij zo'n groot 'vliegmachien' in levende lijve voor zich ziet want hij heeft nogal een klein hartje. Zo is hij gek op zware moto's en grote vrachtwagens maar als de eigenaars hem meevragen voor een ritje, zegt hij steevast dat hij nog te klein en die dingen veel te groot zijn. En dan heeft hij nog geen jumbo gezien ... :-)
Als iemand tips heeft voor het vliegen met babies en jonge kinderen, graag !
Vliegende zwaai,
Linneke

zondag 12 oktober 2008

Afkolven is kinderspel ...

Goed nieuws voor de volgende generatie vrouwen : de aankomende Nieuwe Man neemt met veel plezier nog een taak op zich, de nobele ambacht van het afkolven ...

Zo betrapte ik zoonlief vanmorgen in de keuken terwijl hij vakkundig de borstkolf aan het uittesten was.

Ik was alvast zwaar onder de indruk dat hij dat ding helemaal zelf in elkaar had gekregen want ik vond het aanvankelijk nogal ingewikkeld om alle onderdelen op hun plaats te krijgen. Maar het was duidelijk een kolfje naar zijn hand ... :-)

In ons Bollewerk kunnen we dus beginnen denken aan het uitbaten van een melkherberg om onze melkplas weg te werken. Gegadigden weten ons wonen !

Middenstandszwaai,

Linneke

maandag 6 oktober 2008

De vier-maanden-balans

Onze woonst is tijdelijk getransformeerd tot een heuse bacillenkroeg want er wordt momenteel nogal wat afgehoest, rondgeniest en gesnoten in ons Bollewerk. Natuurlijk is zoonlief alweer de aanstichter van al dat kwaad. Ook dochterlief haar neusje zit weer aardig verstopt. Maar ditmaal lijk ook ik niet te ontsnappen aan het gesnotter en gekuch ...

Vanmorgen mochten we evenwel op audiëntie bij de kinderarts. Dochterlief doet het - ondanks haar verkoudheid - prima : weegt momenteel 6,820 kilo en meet 63 cm. Op een kleine maand tijd is ze dus een halve kilo verzwaard en 3 cm gegroeid. Dat maakt haar een klein en fijn meisje, bekeken op de curve. Alhoewel ik haar niet zo klein en fijn vind als ik haar dikke billetjes mag bewonderen bij het verschonen.

Voorlopig krijgt ze nog uitsluitend borstvoeding en in de strijd tegen allergieën hou ik dat best nog even vol. Pas rond haar 6 m mag ik met groenten- en fruitpap beginnen. Wel opvallend is dat ze eerder kleine porties eet terwijl ze stilaan grotere hoeveelheden zou mogen drinken. Dat merken we aan de hoeveelheid afgekolfde melk die ze flesgewijs drinkt. Zo maakt ze niet meer dan 120 ml soldaat terwijl dat eigenlijk minstens 165 ml zou mogen zijn. Daarom drinkt ze ook nog gemiddeld 7 keer per dag, en niet de 5 keer die het hoort te zijn. Maar haar tot meer drinken aanzetten, loopt meestal falikant af op een kotssessie dus ik laat haar maar doen.

Het is dus duidelijk wie hier de broek draagt ...

Onderdanige zwaai,

Linneke

donderdag 2 oktober 2008

Reuzin Lenca

Gisteren gingen dochterlief en ik op kraamvisite bij Eefje en haar Felix. Hij is net drie weken oud.

Met haar zeventien weken (ofwel vier maanden) leek Lenca plots een heuse reuzin naast hem. Het is nog maar zo kort geleden en toch kan ik me al niet meer voorstellen dat ook zij zo klein en fragiel is geweest. Het lijkt wel alsof ze haar zo met haar 62 cm en bijna 7 kilo uit mijn buik hebben getild ... :-)

Het was alvast leuk om nog eens te kunnen kletsen met een andere ervaringsdeskundige over babies, kindjes en (zoeken naar) werk.

Dochterlief heeft trouwens een flinke groeispurt doorgemaakt de voorbije dagen want haar eerste slaapzakjes zijn ook al te klein geworden. Goed nieuws voor mijn zwangere vriendinnen natuurlijk maar ik blijf het toch jammer vinden dat ze zo snel groeit. Die prille babytijd vind ik zo onvoorstelbaar prachtig dat ik er gewoon niet genoeg van kan krijgen ...

Babyzwaai,

Linneke

woensdag 1 oktober 2008

Reiskriebels ...

Ik ben het stilaan beu om mistroostig naar de regen buiten te staren en zit dan ook steeds luider te dromen van een reis naar de zon. Nu nog mijn liefste warm krijgen om ons te vergezellen. Al is mijn moeder alvast bereid 'om zich op te offeren' en mee te gaan als hij toch liever hier blijft ... :-)

En zo zit ik likkenbaardend en watertandend te surfen naar de websites van alle mogelijke touroperators. Vroeger ging ik graag op verkenning met de rugzak en sliep ik waar ik plaats vond onderweg maar met een baby zal ik toch maar voor een brave pakketreis kiezen.

Het moet alleszins warm en zonnig zijn want dat hebben we gewoon al teveel moeten missen de voorbije maanden - en de winter moet nog beginnen ... Zoonlief neem ik liefst ook mee, die is toch nog niet schoolplichtig én kan ook nog een portie zonlicht gebruiken om de strijd tegen virussen en bacteriën versterkt aan te gaan. Kan hij ook eens aan den lijve ondervinden wat vliegen inhoudt want zijn favoriete speeltjes zijn vliegtuigen en helikopters. Die vallen wel met de regelmaat van de klok uit de lucht, dus dat spelgedeelte blijft hopelijk achterwege in de realiteit ... :-)

Reisdorstige zwaai,

Linneke