woensdag 27 april 2011

Een streepje reclame ...

Dochterlief heeft nooit potjes gelust maar enkel de kakelverse keuken. Als jouw ukkepuk wel glazen potjes lust, vinden jullie dit reclamefilmpje vast heel goed te pruimen ...

De eerste schooldag ...

De eerste schooldag van dochterlief is een feit.

Toen we op de speelplaats kwamen, hoorde ik meteen een boel oudere kinderen: “Kijk, Branco’s zusje is daar!” Zoonlief is ginder dus nog lang niet vergeten … :-)

Ze hield zich heel kranig totdat de bel ging en ze merkte dat ik haar wou achterlaten. Toen zag ik haar lipjes trillen en oogjes vol tranen lopen, hartbrekend ... Maar ze ging braaf in de klas en klemde zich niet vast aan me. ’s Middags bleek ze tijdens de speeltijd toch wat gehuild te hebben. En keurde ze mij en meter Dansschoen geen blik waardig. Ik had me verwacht aan een opklarend snoetje en blije ‘mama’ maar ze keerde zich ostentatief af en wou geen woord zeggen. She made her point …

Het voorziene namiddagje spelen bij oma viel in duigen want ze klemde zich even later helemaal aan me vast en wou me niet meer lossen. Toen ik zei dat ik nog moest werken thuis, zei ze steeds maar dat ze braaf en stilletjes zou zijn maar dat ik niet mocht weggaan zonder haar … Mijn softe moederhart kon dan ook niet volharden en we namen haar dan maar mee naar huis. In de auto viel ze meteen in een diepe slaap. Na een flinke dut in haar eigen bedje, waren de zwaarste emoties verwerkt en was ze bereid om met meter Dansschoen op pad te gaan.

De tweede dag had ze er ook nog niet veel zin in. Ze was bang, zei ze. En de strategische combinatie van stil verdriet en zwijgzame boosheid werd weer geproefd. Het zal dus nog wel even duren alvorens de aanpassing is verteerd ...

En zo ging het toen bij zoonlief

donderdag 21 april 2011

Leuke snoetjes ...


Het Bendeweekend-de-luxe ...

En toen was het weer zover: het beruchte Bendeweekend, deze keer in de Hoge Venen in een uitgelezen vakantieverblijf. Acht slaapkamers met badkamer, een privé wellness center met binnenzwembad, hamman, sauna, jaccuzzi en infraroodcabine ... Het recept bij uitstek tegen werk-, ouderschaps- en andere stress.

De sfeer was meteen optimaal. Echt bizar maar vooral erg fijn hoe je toch weer meteen op dezelfde golflengte zit met mensen die je hooguit één keer per jaar ziet.

Een traditionele groepsfoto mocht dan ook niet ontbreken!



Ook het achtkoppige kindergrut heeft zich trouwens voorbeeldig gedragen: geen gepest of geruzie, enkel vrolijke gezichtjes en veel gestoei en gelach. En dat in alle mogelijke samenstellingen.



Daarbij waren we bevoorrechte getuigen van voorzichtig opbloeiende romances.  
Zoonlief heeft trouwens geschiedenis geschreven want hij heeft voor het eerst echt gezwommen, dus zonder bandjes, plankjes enz. Hij was dan ook door het dolle heen en (terecht) zo fier als een gieter ...

Een rimpel- en wolkenloos weekend met veel quality time voor de kinderen, prachtig lenteweer, een mooie omgeving, alle nodige faciliteiten ... Opnieuw een memorabel bendeweekend dus. Een mens zou van minder compleet uitgeteld in de hangmat belanden ...

Aangezien we elk jaar in grotere luxe en weelde baden, lijkt het me nu toch werkelijk een immense uitdaging om volgend jaar nog beter te doen … :-)

Tot slot nog voor de nostalgici onder ons:

dinsdag 12 april 2011

Grote zandbak ...

Het eerste weekend van de paasvakantie beloofde zonnig te worden en mijn liefste vierde een nieuwe jaargang. Reden genoeg voor een uitje naar zee. En dat was een groot succes over de hele lijn want zelfs de gevreesde files bleven ons gespaard ...

Zaterdag was er nog een frisse wind maar beschut was het strand toch nog ‘the place to be’. Zondag was zelfs helemaal perfect en konden de jassen en dikke truien uit ... De kindjes genoten dan ook met volle teugen van het uitje. Zandkastelen bouwen, klauteren en glijden op de speeltuin, vliegeren…

Dochterlief vatte het fel gesmaakte strandbezoek na afloop treffend samen als: ‘Dat was leuk, die grote zandbak!’

woensdag 6 april 2011

Dweilen ...

Jarenlang zoek ik reeds naar een verklaring waarom mijn kinderen het blijkbaar zo moeilijk hebben om 's nachts door te slapen. Jaloers aanhoor ik verhalen over babies die al van in het ziekenhuis een ganse nacht maffen. Over kleuters die om 19u gaan slapen en nog moeten worden gewekt om 7 uur ’s morgens. Over kinderen die in het weekend slapen tot 10 uur …

Zoonlief spant nog steeds de kroon. Die deed er meer dan 3 jaar over om eens een nacht door te slapen en sindsdien gaat het nog steeds met pieken en dalen. De voorbije weken overdrijft hij weer. Ofwel jaagt hij ons rond 2 uur de stuipen op het lijf door doelloos rond te dwalen, ofwel is hij op een onmenselijk vroeg uur wakker, meestal zelfs een combinatie van de twee. Hem pas later in bed stoppen, heeft enkel een tegengesteld effect want dat brengt nog meer slaapwandelen met zich mee. De tol van meer dan zes jaar ouderschap en verstoorde nachtrust is hoog want fysiek voel ik me een dweil, en mentaal ben ik er zelfs één …

Kinderspel ...

Geen idee of we ons zorgen moeten maken maar zoonlief blijkt er een heel speciale fantasiewereld op na te houden. Zo speelt hij graag met barbiepoppen. Om hen uit te kleden en dan naakt vast te binden aan tafelpoten, stoelleuningen en alles waar maar een touw rond past …

Zolang het bij barbies blijft, moet ik me geen zorgen maken zeker?