donderdag 9 januari 2014

Tussen kind en puber ...

Zoonlief blies aan het begin van de kerstvakantie alweer negen kaarsjes uit. En bevindt zich stilaan overduidelijk in het niemandsland tussen kind en puber.

Het aftellen naar D-day liet hij over aan zijn zusje, daar voelde hij zich blijkbaar al wat te groot voor. Maar anderzijds verwachtte hij wel nog een verjaardag met grote trom, veel aandacht en vooral veel verwennerij. En verder merken we hoe hij stilaan meer in de greep komt van zijn hormonen: de eerste ‘crush’ voor een meisje op school, de eerste jeugdpuistjes ... Maar als hij tussen zijn skylanders, lego ninjago of chima en consoorten zit, dan gaat hij weer volledig op in zijn kinderfantasiewereld.

Voor ons is het nog wat zoeken naar de juiste aanpak van deze prepuber. Hij is sowieso niet zo volgzaam en kneedbaar (het eufemisme van de dag), en dat wordt er niet beter op. Vooral op school gaat het even moeilijk. Na een fenomenaal goed eerste rapport, bleek het tweede plots heel wat minder. Verstand genoeg, verzekerde de juf ons, maar als dat niet gepaard gaat met doorzettingsvermogen en leergierigheid, zijn dat parels voor de zwijnen. Zijn punten zijn gelukkig nog OK, maar hij zou zoveel beter kunnen. Anderzijds mogen we al blij zijn dat hij geen enkel probleem heeft met de leerstof, integendeel zelfs. Maar toch levert hij soms nog slechte toetsen af; hij denkt dat hij het allemaal al kent en kan en begint domme fouten te maken omdat hij opdrachten niet volledig leest, niets nakijkt, te haastig is enz. En hem eens uitdagen door hem moeilijkere taken te geven, werkt evenmin want dan haakt hij af: ik kan dat niet, ik weet niet hoe dat moet ... Ook de juf zat dus eventjes met de handen in het haar.

Maar hoe zwengel je interesse aan in een kind, vooral als dat zo een speelvogel is. Je kan de kennis er niet in rammen, dat hebben ze geheel en al in eigen handen. Maar hoe stimuleer je in godsnaam inzet, vooral omdat niets vat lijkt te hebben op hem. Straffen glijden van hem af als water van een eend. Met niets lijk je hem te kunnen raken. Zelfs als zijn teergeliefde speeltjes achter slot en grendel verdwijnen, haalt hij even de schouders op en doet dan gewoon iets anders. En zoals een collega opmerkte toen ik haar het schoolverhaal deed: je kan iemand toch niet straffen omdat hij niet leergierig is. Daar had ze wel een punt want dat zit gewoon in je, of niet. Maar toch vind ik het moeilijk om me gewoon neer te leggen bij de feiten en te accepteren dat de capaciteiten van zoonlief on(der)benut blijven. Vooral omdat ik vrees dat het niet beter zal worden met de tijd. En dan krijgen we er waarschijnlijk de puberstreken nog gratis bovenop ...

woensdag 8 januari 2014

Make-over, deel zoveel ...

Aangezien Vadertje Staat ons keer op keer op het hart drukt dat het belangrijk is om te investeren in de Vlaamse economie en onze spaarcenten niet langer zomaar op te potten, besloten we braaf de make-over van ons Bollewerkje ietwat te versnellen en onze spaarcentjes dus nog eens te laten rollen. Vorig jaar was de keuken reeds aan de beurt en daar geniet ik nog elke dag van. Ik heb me onze keuze en investering alvast nog geen seconde beklaagd. Het plan was oorspronkelijk om de woonkamer een vier- à vijftal jaren later aan te pakken maar het kriebelde toch wel hard en we hebben de timing dan maar aangepast: tien jaar nadat we in ons huis zijn getrokken en twee jaar na de keukenrenovatie, zal ook de woonkamer er hopelijk iets meer uitzien naar onze smaak en goesting.

Waar we ons de voorbije jaren vooral aan stoorden: de donkere plafondlatten, het donkere behangpapier (heel mooi op de rol maar eens aan de muur een complete miskoop) en de rustieke schouw. En ook de meubelen hadden hun beste tijd gehad. Deel 1 van de werken is zopas voltooid: de nieuwe binnendeuren zijn geplaatst en de schouw is wijlen. Ook deze keer geen onderbetaalde Oost-Europese klussers, maar lokale vaklui. In een volgende fase mag manlief het plafond te lijf gaan met zijn verfkwast. En daarna komen er grote wandkasten op maat (zie de voornoemde lokale vaklui) en krijgen ook de muren een lichtere kleur. Tegen de zomer hopen we dat alles rond is.

Ik zal de laserbehandeling van mijn ogen nu wel nog even moeten uitstellen en ook mijn auto valt de eerste jaren best nog niet finaal in panne. Dat wordt dus weer ijverig sparen. En onze badkamerkastjes beginnen er ook redelijk zielig bij te hangen, en het tuinhuisje heeft er ook al beter uitgezien ... dus ik vrees dat we zelfs na de zomer nog niet helemaal rond zijn.

Als de Vlaamse economie nu nog niet herop leeft, weet ik het ook niet meer. Wij hebben alleszins al meer dan ons best gedaan!