De onbemande vrouw

Zo, de 40 dagen zonder vlees zitten er (bijna) op! Een lachertje natuurlijk als je al meer dan twee decennia geen vlees of vis meer eet ... :-) Een welgemeende proficiat voor alle moedige carnivoren die zich waagden aan een vleesloze vastentijd en het zowaar ook vol hielden ... Hopelijk heeft het toch een paar vooroordelen over vegetarisme uit de wereld geholpen. Bij vele ervaringsdeskundigen viel helaas nog steeds op te vangen dat vooral het buitenshuis eten een probleem is als vegetariër. Dat kan ik in veel gevallen beamen - al was het pakweg 20 jaar geleden nog veel erger - maar stilaan zijn er een handvol chefs die toch niet de indruk wekken dat ze in je bord zouden spuwen als je een warme groentenschotel vraagt. Tijd nu voor een nieuwe uitdaging, die er deze keer ook echt één is voor mij: stoppen met shoppen . Aangezien ons Bollewerkje binnenkort een nieuwe keuken krijgt, moet de knip dringend op de geldbeugel want de krater die zoiets in de gezinsfinanciën slaat, is niet...

Gisteravond bleven in Gent meer dan 400 winkels open voor een ' avondshopping '. Tijdens onze voorbije girls' night out beraamde ik reeds samen met Crien en Meter Dansschoen het snode plan om dan de Gentse binnenstad onveilig te maken en ons ongeremd over te leveren aan de blinkende en blikkerende etalages. Gisteren was het zover en we waren zeker niet alleen! Dankzij het zachte weer heerste er zelfs een vleugje zomerstemming. Urenlang slenteren in de Gentse winkelstraten, van winkel tot winkel. Toch hebben we ons niet laten verleiden tot grote (of zelfs kleine) uitgaven. Met lege handen maar helemaal voldaan keerden we  terug huiswaarts. Het moet gezegd: chapeau voor Gent! Na 'donderdag veggiedag' en het bannen van levende dieren op kermissen scoort mijn voormalige studie- en werkstad alweer een topper!

Onlangs heb ik mijn garderobe na heel lange tijd eens flink aangevuld. Vraag me niets over de prijs want dat is een geheim dat ik meeneem in mijn graf ... :-) Het begon toen ik botste op een spreekwoordelijke 'little black dress' - zo eentje dat elke vrouw wel in haar kast zou moeten hebben maar ik nooit eerder had gevonden. Maar Melvin slaagde erin mijn vrouwelijke rondingen op een niet-ordinaire manier te verpakken dus ik ging overstag. Mijn liefste was minder overtuigd - hij is niet zo'n jurkjesman - en ik weerstond aanvankelijk de verleiding. Toch kon ik het jurkje maar niet uit mijn hoofd zetten en besloot dus toch terug naar de winkel te gaan. En toen belandde ik in een heuse koopmodus. Ziehier de buit! Jurkje Melvin (maar dan in het zwart) Jurkje Melvin (in zelfde stof als het rokje) Jurkje Kaliko Truitje Kaliko Voilà, nu kan ik weer 15 jaar verder!

Ik ben een halsstarrig mens. Echt. Of een ezel. Al stoten die zich geen tweede keer aan eenzelfde steen. Ik dus wel. Mijn vorige ervaring was nog niet genoeg, deze avond wou ik zo nodig bewijzen dat het ook beter kan. Niet dus. Het begon al goed toen ik aankwam bij de supermarkt. De slagboom wou niet opengaan. Ik moest mijn auto dus aan kant zetten, te voet naar de receptie en daar een verantwoordelijke laten omroepen. Dan terug naar de auto maar ik mocht toch nog een dikke 5 minuten wachten alvorens ik eindelijk binnen kon - toen had ik al genoeg moeten weten en spoorslags terug naar huis moeten vliegen, maar ik ben nogal traag van begrip. Na de broodnodige boodschappen was het tijd om me naar de kassa te begeven. Normaal gezien staat er niemand voor me, heel uitzonderlijk eens een Franstalig serpent met gespleten tong maar laat ik geen oude koeien uit de gracht halen. Ditmaal stonden er toch een paar wachtenden voor me en al vlug ook een paar achter me. Dan opent er plots een tweede ...