woensdag 28 november 2012

Loslaten ...

Het loslaten van je kind is geen zacht deinend, meanderend proces. Het gaat met heel abrupte horten en stoten ...Hangen ze de ene dag nog symbiotisch rond je hals. De dag erna manifesteren ze plots hun eigen persoontje.

Vandaag moest mijn liefste niet werken. Aangezien dochterlief last heeft van een hardnekkige hoest besloten we haar een dagje thuis te houden. Klaarblijkelijk viel dat haar nogal tegen want haar thuiswerkende mama zat tot over de oren in het werk en had nog geen tijd om een beschuitje te smeren. Ze besloot dan maar het geweer van schouder te veranderen en haalde haar papa over om met haar te gaan shoppen.

Een paar uren later stonden ze terug thuis met een gigantische verrassing.

Oorbellen! Mijn dochter heeft zich gewoon oorbellen laten schieten - zonder mij ...

Ik zwalpte heen en weer. Enerzijds heel fier dat ze zoiets heeft gedurfd, anderzijds veel spijt dat ik er niet bij was op zo’n groot moment voor haar. Want ze spreekt al zo lang over oorbellen. Sinds haar vierde verjaardag mocht ze er hebben van ons, we lieten het alleen over aan haar om te beslissen waar en wanneer. En dat heeft ze dan ook gedaan. Helemaal alleen beslist dat ze vandaag oorbellen wou, zelfs zonder mama om haar handje vast te houden ...

3 opmerkingen:

Eva zei

Ach, misschien ben je er wel bij voor haar eerste piercing!

lies zei

Zo mooi! Ze is 'plots' zo groot geworden...

annelissen zei

ik zou ook schrikken
maar het siert haar
ze wordt inderdaad een grote meid